Geplaatst door Paul op 23 February 2015

We leven in een kwakkeltijd op allerlei fronten. Het weer weet niet goed wat het wil .Gaat het nog vriezen wat normaal zou zijn voor half februari of gaan we toch al naar het voorjaar? De temperatuur en de weersverwachtingen geven geen vorst meer aan de komende weken. Misschien toch langzaam  gaan voorbereiden op een voorjaarszonnetje..........
Politiek en maatschappelijk is er ook veel onrust. Mensen weten niet of we nu wel of geen betere tijden gaan krijgen. De politiek is ook heel onduidelijk hierover. Onze Minister-president ziet graag dat we meer uitgeven maar kan tegelijk ook niet beloven dat we daarvoor dan ook meer geld gaan
overhouden.

Wijzelf kwakkelen al enige tijd met verkoudheid die hardnekkig is. Gelukkig nog geen griep gehad.
Dit jaar heb ik voor de eerste keer een griepspuit gehaald met de gedachte ,ach je wordt wat ouder kan zeker geen kwaad.
Wat blijkt, nu hebben ze de verkeerde griepvaccins gebruikt. Het griepvaccin schijnt dit jaar niet te werken. Moet mij weer gebeuren!

Onze Ivy heeft duidelijk geen last van kwakkeltijden. Het jaar 2014 heeft ze eind december afgesloten met twee fantastische overwinningen als Beste van het Ras op de tweedaagse CACIB-show in Kassel en in 2015 zet ze heel vrolijk deze lijn gewoon door. Beste van het Ras op haar eerste show in 2015 in Verl-Kaunitz,Duitsland  en beste teef in Hoogstraten,Belgie.
Ook haar vacht groeit gewoon door. Je ziet elke week dat er weer een stukje is bijgekomen. Dit vergt van Annemarie veel creativiteit om ze toch steeds mooi in model te krijgen en als een plaatje uit te laten zien. Mijn bewondering hiervoor dat dit haar steeds maar weer lukt.
Milly is weer helemaal de "oude"en dus echt geen moeder meer. Alhoewel ,wij vinden dat zij nog een stuk makkelijker is gaan leven dan ze al deed en eerlijk gezegd is ze ook een beetje luier geworden na haar puppies. Joie de vivre is zeker het motto wat bij Milly hoort .Ze is een echte levensgenietster en daarom genieten wij enorm van haar.
Milly heeft ook haar oude showvacht weer terug en we kunnen haar weer met een gerust hart uitbrengen in show.
 
Bij John en Moniek stond na het afscheid van Dewi de wereld een tijdje op zijn kop. Met enorm veel liefde hebben zij 13 jaar lang altijd klaar gestaan en genoten van een heerlijk bobtailvrouwtje. Even stond de tijd voor hen stil maar gelukkig hebben ze nog een jeugdhondje in huis van 9 maanden dat "young and wild" is en geweldig haar best heeft gedaan om hun uit die diepe put te trekken. Indy bedankt hiervoor.
Ook voor Indy was het een tijdje zoeken naar het evenwicht omdat ze haar grote vriendin miste, maar sterk als ze van karakter is als "aardje naar zijn vaartje" van Moeder Milly is ze snel haar eigen weg ingeslagen.
Ze zal nog even moeten wachten voordat ik haar op shows ga uitbrengen. Voorlopig hebben we  nog de handen vol aan Ivy en Milly. Dit is voor mij wel moeilijk omdat Indy een prachtig gangwerk heeft dat ik nog maar zelden tegenkom bij ons ras en dat willen we natuurlijk graag laten zien.

Over twee weken gaan we met de twee beautygirls op avontuur naar de Crufts in Engeland. Dit is de grootste show van de wereld met dit jaar maar liefst 23.000 ingeschreven honden.
In het land van oorsprong van ons ras en uitgaande van het chauvinistisch karakter van de Engelsen gaan we niet met verwachtingen, maar zien we dit als een heerlijke uitdaging.
Hier komt de crème de crème van de wereld bij elkaar.  
We hebben twee prachtige meiden en we zijn er heel trots op dat we dit kunnen doen en dat ze zich beiden voor zo een grote show gekwalificeerd hebben.
Er zijn maar liefst 119 Old English Sheepdogs aanwezig. Dus dit wordt één grote happening.
We gaan samen met John en Moniek en we zullen samen "stinkend"ons best gaan doen om te laten zien dan er aan "the other side" ook prachtige bobtails zijn.