Geplaatst door Paul op 31 July 2014

Net op de valreep van juli wil ik toch nog even een berichtje schrijven in mijn blog.
Ik had dit ook morgen kunnen doen maar dan leven we weer in augustus terwijl juli toch voor ons een heel speciale maand was.

De puppy's zijn nu ongeveer twee weken bij ons uit huis. We kijken terug op een heerlijke maar heel drukke periode die begon in  maart met de dekking van Milly in Zwitserland en eindigde met het afscheid van Indy  naar Moniek en John  op 12 juli.
De periode voordat de puppen geboren worden ziet men meestal niet maar dit was toch ook weer een aparte beleving. De reis naar Zwitserland zelf, de dekking"gaat het goed of niet",de echo na 4 weken "komen  er puppys"? en een aparte klus ,Milly aan het eten krijgen waarvoor heel  wat kipworstjes, lever en kipfilet nodig was.

Nu kunnen we even achteroverleunen en relax evalueren met een glaasje wijn en een big smile op ons gezicht naar deze fantastische tijd.
In ieder geval kunnen we vaststellen dat Milly en Lolly geweldig leuke puppen op de wereld hebben gezet. Stuk voor stuk bobtails zoals iedereen die graag zou willen zien. Open,eerlijk en spontaan.
Ook kunnen we concluderen dat  de puppen allemaal bij hele leuke spontane mensen zijn terecht gekomen .Wij zijn hiermee nog het meest gelukkig. Het blijft altijd de vraag wat gaat er verder gebeuren met  deze heerlijke kleine bolletjes wol. Wij hebben ons best gedaan om de puppy's  acht weken lang voor te bereiden op de  grote wereld .Je laat ze dan los ,maar moet dan wel afwachten of alle energie die we erin hebben gestopt om zeker nieuwe bobtailmensen met ons ras vertrouwt te raken ook goed is overgekomen.
Dit is gelukt. Een compliment voor alle puppymensen. Heerlijk die foto's en mails die we dagelijks ontvangen.

De eerste week nadat de puppy's bij ons weg waren zijn we voor een paar dagen naar Duitsland vertrokken. Omdat  er een show in Wadern was hadden we daar ingeschreven met Ivy. In de buurt van Wadern,ongeveer 30km daar vanaf ligt een leuke camping .Dus dat kwam allemaal heel goed uit.
Eerst even showen en dan vlug naar Saarburg door dachten wij.
Dat even showen daar stak Ivy wel een stokje voor. Het was rond 18.00uur toen we de show verlieten om naar Saarburg te rijden. Wel met een gelukkig en trots gevoel. Wat is ze toch een prachtmeid.
Ivy won eerst de jeugdklasse van het ras  en werd daarna door de keurmeester Beste van het Ras gemaakt.
Na Uden waar Ivy ook beste teef werd , weer een keurmeester die  mij vertelde dat Ivy toch wel  heel bijzonder was. Of we dat nog niet wisten......
We moesten daarna wachten voor de eindkeuringen voor beste jeugdhond en Best of show.
Ivy werd beste Jeugdhond en tussen de keurmeesters ontstond er nog  veel discussie wie ze nu Best of Show zouden maken. Uiteindelijk gaf men ons aan dat ze haar daarvoor met 14 maanden toch te jong vond.  We vonden dit geen probleem.
We gaan gewoon volgend jaar weer terug.